martes, 29 de setembro de 2026

recollendo ámbar.


 

foi onte cando era outono

e non veu o frío

nin caeron as tristes follas

para nadar na choiva

foi onte cando era outono

e nun branco lenzo

debuxabamos con cinza o magosto

e as ocres augas das fontes

daban de beber aos cervos

e da mirada dos seus ollos

medraban paisaxes vermellos

foi onte cando era outono

e no envés dunha folla

abrazábanse dous ternos mancebos

sentíndose presos sen saber de que

e nos informativos desfilaban os hipócritas

ao mediodía

traéndonos debaixo dos seus brazos

o seu sol de mentira

para roubarnos o outono outra vez.