arquetipo.

 

camiño aos treitos como a hedra

que vai transitando

polo corpo da árbore

ou os lagartos

que van teorizando

enriba do penedal

nun descoido

para que non se decate o gato

mentres entra en meditación

son un camiñante

sospeito

que a emoción 

aperta a paisaxe

e o día desaparece

deixando na mesa

unha fotografía antiga

e todos os recendos

que non se poden nomear

fenecer fracaso limiar

sen embargo

indiferente ao mundo

a luz dálle claridade ao camiño

aquelo que sospeitabas

que non existía

antóllanse reflexos que asexan

nun mundo fráxil que esvaece

entre os berros repugnantes das bestas

que saben

que o sol nace todos os días

e un tempo novo vai agromar.